แม้นพูดหวานวาจาปานน้ำผึ้ง
คารมซึ้งตรึงจิตต้องคิดหมาย
จะยกเมฆภูเขามาเปรียบปราย
คงไม่วายความดีที่พึงทำ
รักเท่าฟ้าหากเพียงพูดเหมือนเย้าหยอก
ถ้ากลิ้งกลอกหลอกสิ้นคงดิ้นขำ
การกระทำต่างหากจะชี้นำ
คงค่าล้ำเกินสุดดุจพรรณนา
จะรักใครควรดูให้ถ่องแท้
ดูให้แน่ชัดจริงใช่วิ่งหา
ใช่แค่รักไปแล้วเอี่ยมระอา
เสียเวลาไร้ค่าไม่นาดู
หากจะหารักแท้ไม่ยากนัก
ลองหยุดพักมองรอบตนคงเห็นอยู่
มือสองข้างยังอ้าแขนคอยอุ้มชู้
ไม่ต้องสู้ฟันฟ่าก็ชื่นบาน
หากจะหาสิ่งเปรียบได้เทียบเท่า
คุณใดเล่าจะยิ่งใหญ่และไพศาล
พสุธามหาสมุทรคงไม่ปาน
รักเทียมกาลเวลาพาผันไป
รักเที่ยงแท้บริสุทธิและผุดผ่อง
ไม่ต้องใช้ตามองยังสุขใส
รักของพ่อและแม่เกินกว่าใคร
ประจักษ์ในกลางจิตไม่สิ้นวาย

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น